تبلیغات
گالیمار
گالیمار

اطلاعات ورزشی، سیاسی، فرهنگی،پرسپولیس،کتابخانه و ...


بنا شد ز فولاد ناوی بلند

مشرق: ناوشکن جماران که با یک کار تیمی گسترده توسط متخصصانی از سرتاسر کشور ساخته و با تسلیحاتی که آنها هم ساخت ایران هستند، مجهز شده، هم اکنون آماده رفتن به آبهای دوردست است.

سال گذشته در این روزها، خبر بسیار خوشحال کننده ای منتشر شد بدین مضمون که ناوشکن(ناو محافظ) جماران با حضور مقام معظم رهبری، امام خامنه ای، رسماً به ناوگان نیروی دریایی ارتش پیوست.

ناو جماران
برای پاسداشت این حرکت که یک خط شکنی در خودکفایی نیروهای مسلح کشورمان محسوب می شود به ناوشکن(ناو محافظ) جماران می پردازیم.
همانطور که می دانید، بازسازی ناو آسیب دیده سبلان در نبرد نابرابر با آمریکا، که توسط نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران انجام شد، اولین جرقه های ساخت ناوهای بزرگ در کشور بود که با اشارات رهبری در سالهای دهه 70، برنامه موج به طور جدی آغاز شد. در سالهای بعد از جنگ هیچ کشوری حاضر به فروش شناورهای رزمی مطابق نیاز، به ایران نبود و تنها 3 فروند زیر دریایی به کشور فروخته شد. که آن هم، داستان خود را دارد و روسها فکر نمی کردند ایران بتواند از این زیردریایی ها با نقاط ضعفی که داشتند، این گونه در حضور انواع شناورهای سطحی و زیر سطحی مدرن غربی در خلیج فارس و دریای عمان استفاده گسترده کند.
می دانیم بیش از80 درصد اقتصاد ما به دریا وابسته است. با توجه به افزایش تهدیدات علیه کشور و تغییر شکل آنها و نیاز به حضور گسترده در آبهای دوردست و نیز بازنشستگی ناوشکن های کلاس دماوند، نیروی دریایی نیاز به در اختیار گرفتن تعداد بیشتری از ناوهای بزرگ را احساس نمود.

                               دفتر یادبود ناوشكن جماران

نیاز به حضور در آبراه های اصلی مشرق و مغرب، که گلوگاه عبور کشتی های مختلف تجاری بوده و هریک بیش از 2000 مایل با سواحل ایران فاصله دارند، بخصوص پیش بینی امکان اجرای مستقل عملیات در این برد، سرمایه گذاری بر روی شناوری چند منظوره را بسیار لازم می نمود. بخصوص اینکه برای افزایش قدرت نیروی دریایی به عنوان نیروی راهبردی از یک سو و از سوی دیگر جایگزینی شناورهای چند ده ساله در حال خدمت، نیاز به ایجاد شرایط لازم برای ساخت تعداد کافی از این رده شناورها می باشد.
آنچه پایه ساخت جماران شد، آسیب دیدگی سبلان توسط عملیات هوایی نیروی دریایی آمریکا در 29 فروردین 1367 بود که هم از نظر فنی و هم از نظر عملیاتی بر پروژه موج تأثیر گذاشت. در آسیب دیدگی شدید سبلان بیش از 30 درصد بدنه آن آسیب دید و پس از اتمام کار بازسازی و بهینه سازی و نصب تجهیزات جدید، حدود 50 درصد تغییر نسبت به سایر نمونه های کلاس الوند(همرده با خودش) تغییر کرده بود.
رهبری پس از بازدید از نمایشگاه دستاوردهای دریایی در سال 76، با مشاهده ماکت یک ناوشکن پیشرفته در قسمتی از نمایشگاه می پرسند که این چیست؟ مسئولان می گویند این ماکت یک ناو قوی است و به مشخصاتش اشاره می کنند. ایشان می پرسند: داریم؟ می گویند نه. می فرمایند پس چرا نمی سازید؟

یابود جماران

                   دست‌خط رهبر انقلاب در دفتر یادبود ناوشكن جماران

به گفته فرماندهان نداجا، پس از پایان جنگ تحمیلی، گام اول با صدور دستور تشکیل جهاد خودکفایی، ساخت قطعات بود. تولید قطعات که شروع شد، نیاز به خرید قطعه برطرف شد و توان نگهداری مطلوب دستگاه‌ها بوجود آمد. اما بعد از ساخت قطعه در اجرای همان فرمان برای ساخت سامانه اقدام شد. در واقع با گردآوری یک سری از قطعات، دستگاه‌هایی به وجود آمد و سامانه نیز ساخته شد. در ادامه نیز این سامانه‌ها به روز و بر روی یگان‌های شناور به کار گرفته شد. واقعیت این استکه اگر تجهیزات داشته اما به فناوری روز مجهز نباشیم باز هم حرفی برای گفتن در پهنه‌ دریاها نداریم. در نهایت بعد از ساخت سامانه ها این فکر بوجود آمد که به دنبال ساخت خود یگان باشیم. به این ترتیب متخصصان داخلی از اجزاء شروع کرده و به کل رسیدند.
با بکارگیری گسترده توان نیروهای داخلی و هدایت پژوهش ها و پایان نامه های تحصیلی در این زمینه و استفاده از آنها(که یکی از اقدامات مغفول مانده در کشور می باشد) پس از 12 سال و اجرای آزمایشات مختلف قبل از الحاق، تحویل اولین فروند از این رده ناو رزمی با نام جماران در انتهای بهمن ماه سال گذشته با موفقیت به انجام رسید.
به گفته ناخدا علی غلامزاده مسئول پروژه موج از سال 85، این اولین ناو بزرگ ساخت ایران پس از چند هزار سال است.
برای این منظور، تشکیل معاونت مستقلی به نام «فرماندهی پروژه موج» در نیروی دریایی برای سریعتر و بهتر انجام شدن کار و جدی گرفته شدن کار توسط متخصصان در دستور کار قرار گرفت.

 

پس از گرد هم آمدن متخصصان دریایی ابتدا هدف مشخص شد. اینکه چه انتظارات عملیاتی از این ناو وجود دارد، چند مایل دریایی باید برود و برگردد، چقدر سوخت می خواهد، به چند نفر پرسنل نیاز دارد، چه تجهیزات الکترونیکی باید داشته باشد، چقدر مهمات و آذوقه می خواهد، برای شرایط اضطراری کدام وسایل امدادی را باید داشته باشد. در این مرحله بوده که وجود امکان پذیرش بالگرد بر روی ناو قطعی شده و قابلیت های دفاعی و تهاجمی آن مشخص و امکان حمله مستقل از هوا، دریا، زیر دریا و خشکی پیش بینی گردید.
یک تیم 12 نفره اولیه تشکیل شد و با حدود 12000 نفر ساعت کار مطالعاتی و تحقیقاتی، پروژه «موج» در نیروی دریایی ارتش شکل گرفت. در تعریف این پروژه، قطع وابستگی و اتکای حداکثری به توان داخلی در دستور کار قرار گرفت و همچنین با توجه به تجربه بسیار تلخ بدست آمده از نبرد نابرابر ناوگان دریایی آمریکا با شناورهای جوشن و سهند و سبلان و ضربه پذیری از تهاجم هوایی در آن درگیری به دلیل نبود سامانه های پدافندی مناسب، افزایش توان دفاع هوایی در ناوهای رده موج با اهمیت بالایی مورد توجه قرار گرفت.
بیشتر دانشگاه های صنعتی و بزرگ کشور با نیروی دریایی ارتش در اجرای این برنامه همکاری کرده اند و اغلبشان هم نمی دانستند چه چیزی برای جماران ساخته اند و از وسیله ساخته شده در کجا و در کدام سامانه استفاده شده است. از پایان نامه های دانشجویان استفاده گردید و آنها برای ایفای نقش در پروژه فراخوان شدند و با گردآوری این افراد و داده ها، دانش طراحی و ساخت ناو که در کشور وجود نداشت، بوجود آمد.
برای برنامه موج که به واقع بزرگترین و مهمترین پروژه نظامی در تاریخ کشور به حساب می آید، 120 مرکز دانشگاهی و حدود یکهزار متخصص که بیش از یکصد نفر آنها در مرتبه علمی دکترا بودند با مدیریت نیروی دریایی ارتش با یکدیگر همکاری کرده که پس از کارخانجات نیروی دریایی، دانشگاه دریایی امام خمینی(ره) و وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، بیشترین سهم را دارند.
در مجموع بالای 100 تخصص مختلف در ساخت این ناوشکن به کاررفته است، از جمله تخصص‌هایی در رابطه با مکانیک، رادار، الکترونیک، سونار، برق، مخابرات و کنترل.

ناو جماران

ناو جماران

در تمام نقاط کشور از همه کارخانه های صنعتی که می توانستند در ساخت جماران به کار بیایند استفاده و هر بخش از جماران در جایی که بهتر بود ساخته شد. چون ساخت ناوهای کلاس موج، پروژه ای ملی بود از همه توان صنعتی و علمی کشور استفاده گردید. تمام سامانه های راداری جماران، سامانه های تسلیحاتی ناوشکن، بدنه، روسازه، دستگاه های مخابراتی، جنگ الکترونیک، رمز کننده و شنود ساخت داخل است.
ناخدا غلامزاده در جایی گفته اند که: وقتی خارجی ها قطعات و دستگاه های الکترونیکی را می فروشند، داخلش نقاط ضعفی می گذارند برای روز مبادا تا بتوانند در صورت مقابله نظامی از آن نقطه ضربه بزنند. ما در مطالعاتمان همه این ضعف ها را شناسایی کردیم و خودمان را ارتقاء داده و تقویت کردیم.
همانطور که می دانیم، تولید قطعاتی که در بازار موجود می باشد منطقاً کار صحیحی نیست و سازندگان جماران، اگر وسیله ای در بازار موجود بود که نیاز پروژه را رفع می کرد برای خرید آن اقدام نمودند، اما قطعات تحریمی یا گران و آنچه را به ما نمی دادند، اقدام به ساخت و تولید آن در داخل شد.
هر چند موتور این ناو از فرانسه خریداری شده اما واضح است که موتور به تنهایی کارایی ندارد و جعبه دنده و شفت(محور) آن را در داخل، طراحی نموده و ساختند.
در واقع شاید فرانسه اگر می فهمید موتور خریداری شده قرار است در ناو جنگی ساخت ایران به کار گرفته شود هرگز آن را نمی فروخت. موتوری تأمین شد که بتواند نیاز جماران را برآورده کند اما تطبیق این موتور با جماران نیاز به جعبه دنده و محور داشت که این موارد در داخل کشور ساخته ساخته شد.
داستان از این قرار بود که تا سال 1380 و با اتمام ساخت بدنه، ناو آماده نصب سایر سامانه ها و زیرسامانه ها گردید. پس از سرباز زدن آلمان از تحویل موتور سفارش داده شده، فرانسه پس از 3 سال تأخیر، موتور ناو را بدون جعبه دنده و محور آن تحویل داد که سبب شد متخصصان داخلی در صنایع حدید و فولاد آلیاژی وزارت دفاع، برای نخستین بار در کشور محور مورد نیاز را با طول 26 متر بسازند. اما جالب است بدانید طراحی و تولید شفت و گیربکس برای موتوری با این ابعاد و میزان گشتاور انتقالی، فناوری بسیار بالایی می طلبید، چه در زمینه محاسبه حالات متفاوت کارکردی و محاسبه کمیات فیزیکی و چه ساخت آلیاژ مربوطه برای تحمل این شرایط برای مدت های طولانی و تمام طراحی های مهندسی برای جانمایی تجهیزات سامانه پیشرانه و انتقال توان؛ هنوز هم برخی باور ندارند که این دو بخش توسط متخصصان داخلی ساخته شده و اساساً دانش آن در کشور موجود است و ایران به جمع 3 یا 4 کشور دارنده این فناوری پیوست.
اما نکته اینجاست که حتی اگر خود جعبه دنده و محور نیز علاوه بر موتور تهیه می شد، بدون محاسبات لازم و بسیار تخصصی، قابل تطبیق بر روی جماران نبود و اینجا اوج هنر متخصصان داخلی در پروژه موج، یعنی مهندسی سیستم(سامانه) است که به معنی استفاده از امکانات و ابزار به بهترین شکل است. در واقع از وسائلی که عادی بودند و حساسیت ویژه ای نداشتند، استفاده ای شد که کسی باور نمی کند. قطعاتی هم که از خارج خریداری شدند، به طور کامل مورد شناسایی قرار گرفته، مهندسی معکوس و بومی سازی شده به طوری که کارایی آنها بهتر گردید.
ناو جماران

ناخدا  غلامزاده می گوید: هیچ کدام از شرکت های خودرورسازی وقتی می خواهند خودرو تولید کنند نمی روند چرخ یا سامانه احتراق را دوباره اختراع کنند و اینها نکات کلی است که دنیا از آن عبور کرده و اهمیتی ندارد. ما هم هیچ چیزی را از صفر شروع نکردیم. از آنچه بود استفاده کردیم و آنچه را به ما نمی دادند را تولید کردیم. از کتاب ها و پایان نامه ها و دستاوردهای داخلی و خارجی استفاده کردیم و خودمان جماران را ساختیم. اینکه این کار را دست کم بگیریم شبیه این است که کسی درباره یک شاهکار ادبی بگوید «اینکه کار خاصی انجام نداده، تمام کلماتی که در این کتاب هست تکراری است؛ نویسنده هیچ لغت خاصی در این کتاب نیاورده که به آن بگوییم شاهکار». البته که کلمات تکراری اند اما هنر نویسنده، نحوه چینش آنها در کنار هم است که حاصل ایده و فکر و نبوغ او است. در جماران هم در بخش هایی که می گویند خارجی است این اتفاق افتاده.
به گزارش مشرق، در مرحله مطالعات، تمام ناوهای هم کلاس با جماران مورد مطالعه قرار گرفتند و همه جزئیات آنها چندین ماه مورد بررسی بودند و نقاط قوت و ضعف آنها شناسایی شد و جماران طوری ساخته شد که از آنها کم نداشته باشد و حتی برتر از ناوهای هم رده خودش باشد.
به گفته ناخدا غلامزاده، ناو چیزی نیست که بشود مخفی اش کرد اگر بگوئیم فلان قابلیت را دارد و در عمل نداشته باشد ، همه می فهمند و جماران همزمان می تواند چند هدف متحرک هوایی، چند هدف متحرک دریایی، چند هدف متحرک زیرسطحی و اهداف روی خشکی دشمن را مورد حمله قرار دهد.
با در نظر گرفتن تمامی هزینه های مختلفی که برای تولید داخلی و مقابله با تحریم و حفاظت اطلاعات و تولید دانش انجام شده است، قیمت تمام شده جماران در مقایسه با ناوهای هم کلاس خود یا حتی ناوهای کوچک تر، بسیار پایین تر است و در واقع همه هزینه های آن، یک پنجم قیمت یک ناو شده است. ضمن اینکه حتی اگر قیمتش بیشتر از این هم می شد اهمیتی نداشت چرا که آثار مفید تولید ناوشکن در کشور قابل انکار نیست. صنایع کشور برای این پروژه فعال شدند دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی به کار گرفته و اشتغال ایجاد و در آخر هم به ملت اعتماد نفس و غرور ملی داده شد؛ چیزی که با خرید ناوشکن ایجاد نمی شود.
گفتنی است این ناوشکن با صرف هزینه 50 میلیون دلار ساخته شده است.
نکته دیگری که در ساخت این ناوشکن وجود دارد این است که مشخصات فنی و توانایی هایش فقط بر فرماندهان داخلی آشکار است سازنده، کشور دیگری نیست که در مواقع حساس بداند چطور به این ناو ضربه بزند و عملاً با یک کشتی ناشناخته مواجه می شود که جز تجهیزاتی که روی آن قرار دارد چیز دیگری از آن نمی داند.
این اولین تجربه کشور در ساخت شناوری در این رده است، اما آخرین آن نیست. همزمان در نقاط مختلف کشور، پروژه های دیگری در حال اجرا است که بهتر و برتر از جماران خواهند بود و در زمان کوتاه تر و با هزینه کمتری ساخته خواهند شد. هم اکنون ناوشکن موج2 با نام «ولایت» در مرحله نصب تجهیزات است و خبرها حاکی از آن است که در سال آینده تحویل داده خواهد شد.
گزارش مشرق، ناوشکن ولایت، هم اکنون در مرحله یکپارچه سازی (Integration) سامانه های سلاح و الکترونیکی شناور بوده و دارای تفاوت هایی با جماران می باشد.
با توجه به شرایط تحریم و عدم امکان استفاده از امکانات خارجی برای ساخت ناو، نیروهای متخصص مجبور بودند در شرایط آب و هوایی مختلف کار کنند و مثلاً جوشکار با زبان روزه و در گرمای تابستان در طبقه پایین جماران کار خود را به انجام می رساند، در شرایطی که به بدنه ناو نمی شد از شدت گرما دست زد. طبق مصاحبه های انجام شده از مسئولان پروژه، دمای داخل ناو گاهی به 70 درجه سانتی گراد هم می رسید اما افراد درگیر در پروژه معتقد بودند «کار نباید متوقف شود».
به گزارش مشرق، بلافاصله پس از ساخت جماران، کشورهایی که کوچک ترین قطعات مهم را به ایران نمی فروختند، پیشنهاد فروش ناوشکن دادند. البته در طول سالهای پس از جنگ، همیشه به همین ترتیب بوده است. مسئولان پروژه موج معتقدند که کشورهای خارجی می خواهند کاری کنند که ما دانش تولید ناو را بدست نیاوریم و حتی با قیمت کمتری آنچه را که خودمان تولید کرده ایم، به ما بفروشند تا دیگر تولید نکنیم، سراغ تولید مدلهای پیشرفته اش نرویم، به فکر تولید دانش نباشیم. اما امروزه دانش تولید ناوشکن در مراکز تحقیقاتی و دانشگاه های ما نهادینه شده و هسته طراحی با شناخت متخصصان مختلف در تمام کشور کار طراحی و تولید را بین افراد مختلف تقسیم نمود. هم به دلایل امنیتی و هم برای استفاده از همه توان کشور، کار متمرکز انجام نشد. مثلاً سازه فولادی ناوشکن به بلوک های مختلف تقسیم شده و بعد از طراحی و ساخت هر بخش در نقطه ای از کشور، به محل مونتاژ کل ناو منتقل می شد. برخلاف الگوی مرسوم که ابتدا تیرک اصلی کشتی سوار شده و سپس تیرک های افقی و عمودی به آن متصل شده و در نهایت ورق کاری صورت می گیرد، سازه به 29 بلوک مجزا تقسیم شد، 5 بلوک در خود کارخانجات نیروی دریایی و بقیه در بخش های دیگر کشور و حتی توسط بخش خصوصی ساخته شد و پس از انتقال به بندرعباس، مطابق طرح، به یکدیگر متصل گردیدند.
یک میلیون و چهار صد هزار قطعه در جماران استفاده شد که اگر بین جمعیت کشور در نظر گرفته شود تقریباً هر 54 نفر یک قطعه از جماران را ساخته اند.
یک نکته مهم، ساخت آلیاژ بدنه و جنس موادی که بتوانند در شرایط مختلف در دریا مقاومت کنند بوده است. مرور گفته یکی از متخصصان امر، جالب توجه است: «نمی دانستیم باید از چه آلیاژی استفاده کنیم اما فرمول را تولید کردیم و حالا از این آلیاژ در قسمت های مختلف صنعتی استفاده می شود».
بخش رویی جماران و بخش درونی که سازه ناو است از دو نوع فلز متفاوت ساخته شده اند که یکی از حساس‌ترین مراحل ساخت ناوشکن جماران اتصال این دو بخش بوده است، در ابتدا اتصال این دو بخش به علت عدم اتصال فولاد و آلومینیوم امکانپذیر نبوده، اما با مطالعاتی که از مدت ‌ها قبل توسط کارشناسان و متخصصان جهاد خودکفایی نیروی دریایی انجام گردیده بود، یک فناوری جدید برای اتصال فولاد و آلومینیوم در ساخت ناوشکن به‌کار رفت که تا آن روز این فناوری در کشور ما در هیچ یک از صنایع به کار نرفته بود و به واقع می‌توان گفت که جماران نمونه بارزی از خودکفایی و فناوری بومی است و اتصال روسازه آلومینیومی به بدنه فولادی باعث ایجاد یک فناوری جدید در کشور شد. علاوه بر این ساخت دیواره ‌های موجدار که در این کشتی استفاده شده است، برای اولین بار در کشور تمام فناوری ساخت این دیواره‌ها فراهم شد.
ناو جماران

ناو جماران


پنجشنبه پنجم اسفند 1389 توسط گالیمار | نظرات ()



حرفهایی هست برای نگفتن و ارزش عمیق هر کس به اندازه حرفاییست که برای نگفتن دارد.
esirm@yahoo.com

سیاسی
مذهبی
فرهنگی
ورزشی

گالیمار

حضرت آیت الله خامنه ای
امپراطوری انسانی(انواع مطالب ، فروشگاه ، تلویزیون اینترنتی)
دربست...ش ه ا د ت
هزار و صد سال
رهپویان ولایت
عاشق کشون
داود سرخه-شوش دانیال
وصال یار
پایگاه تخصصی مهدویت::انتظار12
کانون منتظران مهدی(عج)
درایت پنهان
موعود
دانلود انواع بازی
ایران نوین
اهل بهشت
امام رضا(ع)
© Download
احساس درون
بهار باهم بودن
ویکیپدیا مازرونی
جایی برای دانلود
اخباردنیای فوتبال
مقام معظم رهبری
بهترین در دنیای وبلاگ
The Biggest Music Portal
لینك باكس هوشمند تاپ كلیك
وبلاگ مداحی کربلایی روح اله غیاثی
آیة الله العظمی مکارم شیرازی
وبلاگ تخصصی موبایل،کامپیوتر و تکنولوژی
هواداران تیفوسی و افراطی پرسپولیس زلزله

دلنوشته ی شهید آوینی بعد از دیدار با رهبر معظم انقلاب
جمله بسیار تامل برانگیز امام موسی صدر درباره اسرائیل !
وصیت نامه شهید صادق مزدستان؛ فرمانده گردان صاحب الزمان و تیپ دوم لشکر ۲۵ کربلا
سعادت
نامه ای از یك شهید گمنام
من تازه جوان بوده‌ام اندر چمن حسن
شهید مزدستان
غلام حقیر
سلمان فارسی: از شش چیز در شگفتم
نصیحت امام حسین (ع) به جوان گناهکار
چه چیزی باعث ناراحتی شهید همت شد
هر وقت دیدید اوضاع بی‌ریخت است بسوی او فرار کنید
وقف عشقت کرده ام ذهن و زبان خویش را
اعتراف خلیفه
زنجیرهای نامرئی یهود
رؤیای ماسون‌ها و صهیونیست‌ها برای روز 11.11.11 / بخش دوم
رؤیای ماسون‌ها و صهیونیست‌ها برای روز 11.11.11 / بخش اول
قصه قاسم و باباش
قانون اساسی ماسون‌های عصر خِرد
دلم لک زده برای چشمهای آبی خوش رنگش، برای خنده هایش که غیر ممکن است جادویت نکند!
بنا شد ز فولاد ناوی بلند
توسعه و رشد شگفت‌انگیز شمار مسلمانان در اروپا و آمریكا
فرازی از دعای شورانگیز و امیدبخش عهد
دجّال عصر ما
آشنائى امام رضا (ع) با تمام لغت ها و زبان ها
مختار عبرت بود نه آرمان
آپدیت شیطانها
بازخوانی سخنان رهبرانقلاب درباره آثار تاریخی پادشاهان
منظور از «رجعت» چیست و چه كسانی رجعت می‌كنند؟
خوشبختی

کانون هواداران پرسپولیس

بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
كل مطالب : عدد

RSS 2.0

منبع کدهای وبلاگ

ابتدا نیت كنید

سپس برای شادی روح حضرت حافظ یك صلوات بفرستید

.::.حالا كلید فال را فشار دهید.::.

برای گرفتن فال خود اینجا را كلیك كنید
دریافت کد فال حافظ برای وبلاگ

دانلود اهنگ

دانلود

دانلود رایگان

دانلود نرم افزار

دانلود فیلم

دانلود

شادزیست

قالب وبلاگ

لیمونات

شارژ ایرانسل

تک باکس

دانلود نرم افزار